สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราชสกลมหาสังฆปริณายก เสด็จไปทรงเป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์ สถานปฏิบัติธรรมสมเด็จพระสังฆราช (อมฺพรมหาเถร) ณ คลอง 9 ลำลูกกา ปทุมธานี เมื่อวันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม ที่ผ่านมา
คติธรรม
คำว่า “รมณีย์” เมื่อแปลตามรูปศัพท์ย่อมได้ความหมายว่า น่ารื่นรมย์ หรือน่าบันเทิงใจ หากแต่ความหมายของคำนี้ใช่จะเป็นคุณศัพท์ บ่งบอกถึงสถานที่ หรือสิ่งของที่น่ารื่นรมย์ หรือน่าบันเทิงใจ ตามทางที่เป็นโลกิยวิสัยเท่านั้น คำว่า “รมณีย์” ยังมีความหมายในทางพระพุทธศาสนา หมายถึง สถานที่อันเป็นที่น่ารื่นรมย์เอื้อเฟื้อต่อการปฏิบัติกิจที่สำคัญสำหรับผู้ประสงค์จะเดินไปตามทางอันเป็นอริยมรรค คือ การกระทำความเพียรทางจิต เผากิเลสและยกระดับจิตใจตนเองด้วย
สถานที่อันเป็นรมณีย์นั้น แม้ในพุทธพจน์ก็แสดงความสำคัญดังกล่าวข้างต้นไว้ ดังที่สมเด็จ พระบรมศาสดาตรัสแก่พระสาวก ถึงกาลเมื่อยังทรงเป็นพระโพธิสัตว์และได้ทรงพบรมณียสถาน ณ ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม ว่า “ภูมิสถานถิ่นนี้ เป็นรมณีย์หนอ มีไพรสณฑ์ร่มรื่นน่าชื่นบาน ทั้งมีแม่น้ำไหลผ่าน น้ำใส เย็นชื่นใจ ชายฝั่งท่าน้ำก็ราบเรียบ เป็นรมณีย์ ทั้งโคจรคามก็มีอยู่โดยรอบ เป็นสถานที่เหมาะจริงหนอที่จะบำเพ็ญเพียรสำหรับกุลบุตรผู้ต้องการทำความเพียร ภิกษุทั้งหลาย เรานั้นแลได้นั่งลง ณ ที่นั้น โดยตกลงใจว่า ‘ที่นี่ละเหมาะที่จะบำเพ็ญเพียร’…” และที่รมณียสถานแห่งนี้นี่เองที่พระโพธิสัตว์พระองค์นั้นได้ทรงตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ แล้วจึงทรงนำสัจจะหรือความจริงที่ได้ทรงพบนั้นมาเผยแผ่สั่งสอนสัตวโลกสืบต่อมา จึงควรกล่าวได้ว่า “รมณียสถาน” เป็นปัจจัยแห่งการเกิด และเป็นถิ่นกำเนิดของพระพุทธศาสนาของเราฉะนั้น
การดำเนินโครงการจัดสร้างสถานปฏิบัติธรรมซึ่งมีภูมิสถานและลักษณะที่ประสงค์จะให้เป็นรมณียสถาน เป็นการสร้างสถานที่ซึ่งเอื้อเฟื้อต่อการปฏิบัติตามครรลองของอริยมรรค เป็นปัจจัยต่อการยกระดับจิตใจของพุทธศาสนิกชน ดังที่เป็นมาตั้งแต่ครั้งเริ่มแรกแห่งพระศาสนานี้ ซึ่งเป็นทั้งการสร้างกุศลอันเป็น “ที่พึ่ง” สำหรับตน และการสร้างสถานที่อันเป็นที่พึ่งสำหรับผู้อื่นที่จะได้มารับประโยชน์ในทางพระพุทธศาสนาจากสถานปฏิบัติธรรมอันเป็นรมณียสถานนี้ด้วย จึงควรแก่การอนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง
ขออำนาจแห่งคุณพระรัตนตรัย และเดชานุภาพกุศลแห่งการทำ “ที่พึ่ง” สำหรับตนและผู้อื่น จงรักษาสาธุชนผู้ร่วมจัดสร้างสถานปฏิบัติธรรมอันได้มีกัลยาณจิตขนานไว้ในนามของข้าพเจ้า ให้เจริญด้วยจตุรพิธพรชัย โดยที่สุดเจริญในพระสัทธรรมของพระตถาคตเจ้าตลอดกาลนาน เทอญ.
