11 กุมภาพันธ์ 2569 แม้นโยบายของพรรคภูมิใจไทยจะมีไม่มาก ไม่เหมือนบางพรรคการเมืองที่มีนโยบายหลายร้อยข้อ แต่คำถามสำคัญคือ จะทำได้จริงตามที่หาเสียงไว้หรือไม่ ยังคงเป็นเครื่องหมายคำถามในสายตาประชาชน
อย่างไรก็ตาม ภาพที่แตกต่างออกไปอย่างชัดเจน คือการขยับตัวของพรรคภูมิใจไทย นำโดย “อนุทิน ชาญวีรกูล” นายกรัฐมนตรี และ รมว.มหาดไทย ในฐานะหัวหน้าพรรคสีน้ำเงิน ที่หลังได้รับความไว้วางใจจากประชาชน จากผลการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์อย่างท่วมท้น ก็เดินหน้าทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับประชาชนทันที
โดยเฉพาะนโยบายสำคัญที่ถูกจับตามอง คือการยกเลิกบันทึกความเข้าใจ MOU44 ตามที่ “อนุทิน” เคยประกาศชัดเจนเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ในการปราศรัยใหญ่โค้งสุดท้ายที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ พร้อมประกาศเสียงดังว่า หากได้เป็นรัฐบาลอีกครั้งจะยกเลิก ยกเลิก MOU44 และไม่มีคำว่า 50-50 ในเรื่องผลประโยชน์ทางทะเล
คล้อยหลังเพียงไม่5วัน ในการประชุมคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ “นายกฯอนุทิน”ได้สั่งการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการเตรียมความพร้อม และวางแผนด้านข้อกฎหมายและการบริหาร เพื่อเตรียมเสนอให้รัฐบาลพิจารณายกเลิกข้อตกลงดังกล่าว โดย “อนุทิน” อธิบายถึงเหตุผลว่า การยกเลิก MOU44 เป็นสิ่งจำเป็น เพราะที่ผ่านมาไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อย่างเป็นรูปธรรม
ท่าทีดังกล่าวยังสอดคล้องกับ คณะกรรมาธิการ (กมธ.) วิสามัญพิจารณาศึกษาข้อดีข้อเสียการยกเลิกเอ็มโอยู 2543 และ เอ็มโอย 2544 เพื่อแก้ไขปัญหาชายแดนไทย – กัมพูชา วุฒิสภา ที่ นายนพดล อินนา สว. เป็นประธาน เห็นควรให้ ยกเลิก MOU 2544 ในก่อนหน้านี้ เพราะไม่สามารถแก้ปัญหาเขตแดนได้จริง และกัมพูชายังมีท่าทีละเมิดอธิปไตยไทยอย่างต่อเนื่อง ด้วยเหตุผล
1.เส้นเขตไหล่ทวีปปี 2515 ของกัมพูชา ละเมิดอธิปไตยไทยชัดเจนจึงไม่ควรนำเส้นดังกล่าวมาใช้เป็นกรอบเจรจาใดๆ
2.กัมพูชามีพฤติกรรมชัดว่าไม่ยึดถือ MOU 2544 โดยเสนอให้แบ่งผลประโยชน์ปิโตรเลียมใต้เส้นละติจูด 11 องศาเหนือ 50:50 และให้ “พัก” การเจรจาเขตแดนเหนือเส้นดังกล่าว สะท้อนว่าไม่จริงใจแก้ปัญหาอธิปไตย และไม่ยอมปรับเส้นไหล่ทวีปให้ออกห่างเกาะกูด
3.การเจรจาแบ่งเขตแดนทางทะเลไม่คืบหน้าเป็นเวลานานมาก ทำให้ MOU ไม่เกิดผลในทางปฏิบัติ
4.กัมพูชายังมีเจตนาจะอ้างสิทธิเหนือเกาะกูดทั้งในลักษณะอ้างทั้งหมด หรืออย่างน้อยครึ่งหนึ่งของเกาะ
5.กรอบการเจรจาตาม MOU 2544 ไม่สามารถนำไปสู่ผลสำเร็จได้จริงเพราะทิศทางการเจรจาไม่สอดคล้องกับเป้าหมายการแก้ปัญหาเขตแดน
6.MOU 2544 พ้นระยะเวลาและสภาพ “ชั่วคราว” และกลายเป็นทางตันใช้มานานจนไม่อาจถือว่าเป็นมาตรการชั่วคราวอีกต่อไป
7.สภาวะแวดล้อมทางการเมืองและสังคมเปลี่ยนไป รวมถึงความไม่จริงใจจากกัมพูชา เป็นปัจจัยทำให้การเดินหน้าตาม MOU ไม่เหมาะสมและไม่เกิดประโยชน์
อย่างไรก็ตาม เมื่อว่าที่ “นายกฯอนุทิน ชาญวีรกูล” ได้รับคะแนนเสียงอย่างถล่มทลายจากนโยบายดังกล่าว ประกอบกับกระแสชาตินิยมที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน
ทำให้เชื่อว่า เมื่อคณะรัฐมนตรีชุดใหม่แต่งตั้งเรียบร้อยในช่วงปลายเดือนเมษายนหรือต้นเดือนพฤษภาคม ทันทีที่แถลงนโยบายแล้วเสร็จ และมีการประชุม ครม. นัดแรก นายกฯจากพรรคสีน้ำเงินจะผลักดันให้มีมติ ครม. ยกเลิก MOU44 ทันที โดยไม่จำเป็นต้องนำเข้าสู่ที่ประชุมรัฐสภา เพราะมิใช่สนธิสัญญาที่มีผลผูกพันระหว่างประเทศ ซึ่งต้องขอความเห็นชอบจากรัฐสภา
หาก “อนุทิน” สามารถทำได้จริงตามที่พูดไว้ ก็ถือเป็นการรักษาสัญญา และเป็นบทพิสูจน์ของสโลแกนพรรค “พูดแล้วทำ พลัส” อย่างแท้จริง อีกทั้งยังสะท้อนถึงการทำงานที่รวดเร็วและมีความชัดเจน ไม่ปล่อยให้คำพูดกลายเป็นเพียงวาทกรรมทางการเมือง
ขณะเดียวกัน หลังจากนโยบาย MOU44 ประชาชนยังต้องจับตานโยบายอื่นๆ ที่พรรคภูมิใจไทยประกาศไว้เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นนโยบาย “ทหารอาสา 100,000 คน”, นโยบาย “สร้างกำแพงชายแดน” เพื่อป้องกันภัยรุกรานและเสริมความมั่นคงชายแดนไทย-กัมพูชา
นอกจากนี้ ยังมีนโยบาย “คนละครึ่งพลัส” เรือธงที่ประชาชนเฝ้ารอ เช่นเดียวกับอีกนโยบายที่สร้างความตื่นตาตื่นใจและถูกพูดถึงอย่างมาก คือ “โครงการดิสนีย์แลนด์” สร้างงานสร้างรายได้ให้แก่ประเทศ แทนแนวคิด “กาสิโน”
ดังนั้น เมื่อประชาชนได้มอบความไว้วางใจให้พรรคภูมิใจไทยอย่างท่วมท้นแล้ว สิ่งที่ต้องติดตามต่อจากนี้ คือการทำงานที่ต้องรวดเร็วและเป็นรูปธรรม เพื่อพิสูจน์ว่าคำสัญญาที่ให้ไว้กับประชาชน จะไม่ถูกปล่อยให้เลือนหายไปตามกระแสการเมือง
เพราะหากไม่สามารถทำได้ตามที่ประกาศไว้ ก็อาจถูกมองว่าไม่ต่างจากพรรคการเมืองที่ดีแต่พูด หรือกลายเป็นพรรคตระบัดสัตย์ จนประชาชนหมดความเชื่อถือ ซึ่งบทเรียนเช่นนี้เคยปรากฏให้เห็นมาแล้วจากหลายพรรคการเมืองที่เคยรุ่งเรือง แต่สุดท้ายกลับพ่ายแพ้ย่อยยับ เหลือเพียงซากทางการเมือง
นี่คือสิ่งที่สะท้อนผ่านผลการเลือกตั้ง ที่ประชาชนได้มอบความไว้วางใจให้พรรคภูมิใจไทยอย่างเด็ดขาด พร้อมรอดูว่า พรรคสีน้ำเงินจะรักษาสัญญาได้จริงหรือไม่ ตามคำประกาศ “พูดแล้วทำ” ที่ใช้เป็นหัวใจในการหาเสียงครั้งนี้.
