สันต์ สะตอแมน
แต่ยิ่งพิศ-ยิ่งมอง “ม็อบกำนันมะโน” นานวันเข้า ก็ให้รู้สึก.. “ขึ้นต้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปกลายเป็นบ้องกัญชา”!
เพราะนอกจากจะเกิดความขัดแย้งของ “แกนนำ” ในเรื่องเงินๆ ทองๆ (รับบริจาค) แล้ว ผู้ปราศรัยที่เป็น “แม่เหล็ก” ในการดึดดูดใจมวลชน-คนฟัง ก็แทบไม่มีตัวตน!
หนำซ้ำการตั้งโรง (หนังตะลุง) ให้ “หนังน้องเดียว” มาแสดงทะลึ่งตึงตัง ลามกจกเปรต ในเมืองกรุง ใกล้ๆ สถานที่สำคัญด้วยแล้ว..
ทำให้เห็นว่า ที่อุตส่าห์ดั้นด้นกันมาเพื่อหวังจะทำเรื่องใหญ่-เรื่องโต มีประโยชน์ กลับกลายเป็นมาทำเรื่องเสื่อมเสีย ไร้สาระไปซะงั้น..น่าเสียดายเนาะ!
อ้อ..แต่เรื่องนี้แม้จะ “เสื่อมเสีย” แต่ก็ยังมีสาระที่พอจะเป็นอุทาหรณ์ หรือ “บทเรียน” ให้กับสังคมไทยได้บ้างอยู่
ก็..เรื่องของคุณบุ๋ม-ปนัดดา วงศ์ผู้ดี” นั่นแหละ ซึ่งเวลานี้คดีความของเธอได้ดำเนินไปตามพยานหลักฐานและกระบวนการยุติธรรมเพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงในชั้นศาล
แต่ไม่ว่าบทสรุปทางกฎหมายจะลงเอยเช่นไร ชะตากรรมของเธอก็ได้กลายเป็นกระจกบานใหญ่..
ที่สะท้อนให้สังคมไทยเห็นว่า “ความดี” ไม่อาจขับเคลื่อนด้วย “ความตั้งใจ” เพียงอย่างเดียว แต่ต้องตั้งอยู่บนฐานของ “ความโปร่งใส” และ “ความรับผิดชอบ” ที่ตรวจสอบได้!
และเหตุการณ์นี้ ก็ไม่ได้เป็นเพียง “ข่าวฉาว” ในแวดวงบันเทิง แต่ได้ทิ้งรอยแผลและบทเรียนราคาแพงไว้ให้สังคมและจิตอาสาได้ทบทวน-ขบคิด..
ว่า..ต่อไปการบริจาคเงิน-สิ่งของที่มาจากหยาดเหงื่อและความปรารถนาดีของเราเองนั้น ยังจะให้ค่า-ความเชื่อใจต่อ “ตัวบุคคล” อยู่อีกหรือไม่?
หมายความว่า..เมื่อเห็นคนดังลงพื้นที่จริง ทำจริง ก็เกิดความศรัทธา ความไว้วางใจและโอนเงินสนับสนุนโดยไม่ตั้งคำถามอยู่อีกไหม?
เราควรจะมีการตรวจสอบสถานะทางกฎหมายของมูลนิธิ การติดตามรายงานงบดุลประจำปี และการตั้งคำถามถึงเส้นทางการเงินหรือไม่ในอนาคต?
ซึ่งก็ไม่ได้หมายถึง “การจับผิดหรือใจคับแคบ” เพียงแต่เป็นการปกป้องเจตนารมณ์อันบริสุทธิ์ของเราเอง เพื่อให้มั่นใจว่าเงินทุกบาทจะเดินทางไปถึงผู้ที่เดือดร้อนอย่างแท้จริง!
ฟากผู้ที่มีจิตอาสา ปวารณาตัวเป็น “บุคคลสาธารณะ” ก็ต้องมีความตระหนักให้มากขึ้นแม้ในวันที่ทุกอย่างราบรื่น ชื่อเสียงช่วยระดมทุนและสร้างพลังขับเคลื่อนได้อย่างรวดเร็ว
แต่ในวันที่เกิดความผิดพลาด หรือมีการบริหารจัดการที่คลุมเครือ ตัวเองก็ย่อมต้องได้รับแรงกระแทก..
ทั้งในทางกฎหมาย และการสูญเสียความรัก ความศรัทธา-เชื่อมั่นโดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้!
ฉะนั้น..จึงไม่ควรวางตัวอยู่ในความประมาท หรือ “ย่ามใจ” เพราะต่อให้ตัวเอง-องค์กรมีภาพลักษณ์ที่แข็งแกร่งเพียงใด แต่หากขาดระบบบัญชีที่โปร่งใส..
แยกแยะระหว่าง “เงินส่วนตัว” กับ “เงินส่วนรวม” ชัดเจนไม่ได้ รวมถึงการตรวจสอบภายในที่รัดกุม ความเชื่อใจที่สั่งสมมาทั้งชีวิตก็อาจพังทลายลงได้ในพริบตา!
ด้านหน่วยงานรัฐ โดยเฉพาะกระทรวงมหาดไทย ก็ต้องหันกลับมาทบทวนช่องโหว่ของกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดตั้งและการตรวจสอบมูลนิธิต่างๆ อย่างเข้มข้น-จริงจัง
เพื่อไม่ให้คำว่า “จิตอาสา” หรือ “องค์กรการกุศล” ถูกนำไปใช้เป็นเกราะกำบังในการแสวงหาผลประโยชน์ทับซ้อน หรือบริหารจัดการที่ไม่โปร่งใส
และส่งผลกระทบต่อความน่าเชื่อถือของ “องค์กรภาคประชาสังคม” ที่ทำงานด้วยความสุจริตใจอื่นๆ อีกมากมาย!
ครับ..วันนี้-13 พ.ย. ก็จะเป็นวันแรกที่ “ทัณฑสถานหญิงกลาง” จะเปิดให้เข้าเยี่ยมผู้ต้องขัง และเท่าที่คุณวลัยลักษณ์ ชุ่มชื่น ผู้อำนวยการฯ เปิดเผย..
คุณบุ๋มปรับตัวได้ดี แต่มีความคิดถึงลูกเป็นปกติ และยังเป็นห่วงคุณแม่ ส่วนความเครียดหรือการร้องไห้ คุณปนัดดาไม่ได้ร้องไห้หนักจนน่าวิตกกังวล
เฮ้อ..โล่งอก..สู้ๆ นะบุ๋ม!.
