ผักกาดหอม
สุดจริงๆ ครับฝ่ายค้านยุคนี้
ไร้เอกภาพอย่างสิ้นเชิง
แต่นั่น ไม่ใช่สิ่งที่พรรคส้มเขาต้องการอยู่แล้ว
เสียงในสภาฯ ไม่ใช่สิ่งที่พรรคส้มคาดหวังมาตั้งแต่แรก เพราะโหวตอย่างไรก็แพ้
สู้กระแสนอกสภาฯ ไม่ได้
ฉะนั้นการเฉือนพรรคกล้าธรรมออกจากการยื่นญัตติซักฟอกรัฐบาล แทบไม่มีอะไรต้องลังเลเลย
พูดง่ายๆ การเป็นปลาคนละน้ำมาตั้งแต่แรก ไม่มีอะไรให้ไว้วางใจเลย
เรื่องนี้พิสูจน์ข่าวปล่อย ข่าวลวง ก่อนหน้านี้ได้หลายข่าวเลย
จำ “ปฏิญญาโมนาโก” ได้มั้ยครับ
มีดีลลับ ว่าด้วยสูตรจัดตั้งรัฐบาลสลับขั้ว ส้ม แดง เขียว จับมือตั้งรัฐบาล ลอยแพน้ำเงิน
เล่นเอาขำกลิ้งลิงกับหมา!
มันจะเป็นไปได้อย่างไร ที่เพื่อไทยเป็นรัฐบาลอยู่แล้ว จะยอมฉีกตัวเองไปรวมกับส้ม เพื่อตั้งรัฐบาลใหม่ ที่ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือไม่
“เขียว” ยิ่งแล้วใหญ่ การรวมกับส้ม เป็นอะไรที่เลอะเทอะที่สุดในทางการเมือง
แต่มันผ่านไปแล้วครับ
แค่ข่าวเท็จ
ข่าวจริงตอนนี้คือ “เขียว” ไม่เข้าพวก
“ไอติม-พริษฐ์ วัชรสินธุ” ถือว่าใช้ได้เลย พา “ส้ม” ชน “เขียว” เต็มๆ
ในฐานะประธานวิปฝ่ายค้าน เล่นบทนักเลงโบราณเป็นกับเขาเหมือนกัน
“…สิ่งหนึ่งที่ผมยืนยันว่าพรรคในซีกฝ่ายค้านควรมีร่วมกัน คือจุดร่วมในการทำหน้าที่ตรวจสอบรัฐบาลไม่ให้ทำงานผิดทิศผิดทาง เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของประชาชน ทั้งนี้ เมื่อวันที่ ๑๐ กันยายน ๒๕๖๙ ที่ผ่านมา พรรคกล้าธรรม ได้มีมติให้ สส.จากพรรคลงมติ ‘เห็นชอบ’ กับร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) งบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. ๒๕๗๐ ของรัฐบาล ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่
๑.ขัดกับมติวิปฝ่ายค้านในวาระสำคัญดังกล่าว เนื่องจากมติวิปฝ่ายค้าน คือ ‘ไม่เห็นชอบ’ หรือ ‘งดออกเสียง’ ตามมติของแต่ละพรรค
๒.ก่อให้เกิดคำถามถึงสถานะและเจตนารมณ์ของพรรคกล้าธรรมในการทำหน้าที่ตรวจสอบรัฐบาลปัจจุบัน ยิ่งเมื่อประกอบกับความไม่ชัดเจนของพรรคต่อการยื่นญัตติและลงมติในวาระอภิปรายไม่ไว้วางใจที่กำลังจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้
ในฐานะประธานวิปฝ่ายค้าน ผมได้หารือกับตัวแทนจากพรรคกล้าธรรมหลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว และได้ตกลงร่วมกันในการปรับพรรคกล้าธรรม ออกจากองค์ประกอบของวิปฝ่ายค้าน
ทั้งนี้ เพื่อให้กลไกของรัฐสภาที่ถูกออกแบบไว้สำหรับฝ่ายค้านในการตรวจสอบรัฐบาล ถูกใช้โดยพรรคการเมืองที่มีเจตจำนงในการทำหน้าที่ฝ่ายค้าน…”
พูดง่ายๆ เป็นการสั่งพรรคกล้าธรรมยุติปฏิบัติหน้าที่พรรคร่วมฝ่ายค้านชั่วคราว
ไม่ให้ร่วมสังฆกรรมในมหกรรมซักฟอกรัฐบาล
ในทางการเมืองนี่มันถีบหน้ากันชัดๆ
การอภิปรายไม่ไว้วางใจถือเป็นมาตรการตรวจสอบฝ่ายบริหารขั้นสูงสุดที่ฝ่ายค้านทำได้
ถือเป็นงานสำคัญ
แต่พรรคกล้าธรรมถูกกันออกนอกวงเพราะไม่มีความไว้เนื้อเชื่อใจต่อกัน
ปกติเราจะเห็นรอยปริในรัฐบาล แต่วันนี้เกิดรอยแยกในฝ่ายค้าน
เป็นรอยที่ใหญ่มาก
ใหญ่จนพอสรุปได้ว่า ฝ่ายค้านจริงๆ มีเพียง ๒ พรรค
คือพรรคประชาชน กับพรรคประชาธิปัตย์
สำหรับพรรคประชาธิปัตย์ ไม่มีอะไรน่าห่วงครับ เพราะเขารู้บทบาทการเป็นฝ่ายค้านดี
การทำหน้าที่ตรวจสอบโดยพรรคประชาธิปัตย์ไม่มีอะไรต้องสงสัย
อดีตการันตีทุกอย่าง
แต่ไม่ใช่กับพรรคประชาชน
ฝ่ายค้านอย่างพรรคส้ม คือสิ่งแปลกใหม่ที่ไม่เหมือนใคร
เพราะเป้าหมายที่ไม่มีใครเหมือน
ถ้าเอาตามอุดมการณ์ หรือนโยบายพรรค เป้าหมายหลักของ พรรคประชาชน คือการสร้างประเทศไทยที่อำนาจสูงสุดเป็นของประชาชน มีกติกาที่เป็นธรรม และยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนให้ดีขึ้นในทุกมิติผ่านนโยบายและการปฏิรูปโครงสร้างประเทศ
วันนี้พรรคส้มไม่เชื่อครับว่าอำนาจสูงสุดเป็นของประชาชน แต่เป็นของคนอื่น
แล้วประชาชนคือที่สุดสำหรับพรรคส้มจริงหรือ
เลือกตั้งนายก อบจ.นนทบุรี พรรคส้มพ่ายแพ้พร้อมกับคำแก้ตัวของ “หัวหน้าเท้ง” ว่า เพราะประชาชนออกมาใช้สิทธิ์น้อย
รวมทั้งประชาชนไม่รู้ว่ามีเลือกตั้ง
นี่คือการโทษประชาชนหรือเปล่า?
ทุกพรรคแหละครับที่เห็นประชาชนเป็นพระเจ้า โดยเฉพาะช่วงการเลือกตั้ง เพราะการเป็นศัตรูกับประชาชนคือหายนะทางการเมือง
ระบอบประชาธิปไตยนั้นประชาชนสูงสุดโดยอัตโนมัติอยู่แล้ว
คนที่จะทำให้นักการเมืองคนไหนได้อำนาจไปครองก็คือประชาชน
แต่การอ้างว่าอำนาจสูงสุดอยู่ที่ประชาชนในทุกบริบทแบบพรรคส้มมันน่าสงสัยครับ
เพราะมันย้อนแย้ง
ก็อย่างที่บอกกรณีเลือกนายก อบจ.นนทบุรี ท่าที “หัวหน้าเท้ง” ไม่ต่างไปจากการกล่าวโทษว่าประชาชนไม่ทำหน้าที่ ไม่ยอมไปเลือกตั้ง
คงคิดว่าหากประชาชนออกไปใช้สิทธิ์กันเยอะๆ ผลการเลือกตั้งอาจเปลี่ยน
ตัวแทนจากพรรคอาจชนะเลือกตั้งก็ได้ เพราะฐานความคิดที่ว่าประชาชนเจ้าของอำนาจส่วนใหญ่ในประเทศนี้ยังเลือกพรรคส้มอยู่
ถึงได้มีเสียงบ่นในโซเชียลไม่พอใจคนนนทบุรี
อีกตัวอย่างตอนเลือก สว. บอกให้ไปสมัครกันเยอะๆ ไม่ใช่เพื่อตัวเองได้เป็น สว. แต่ไปบล็อกโหวตให้ผู้สมัครคนอื่นในเครือข่ายเดียวกันเป็น
มันมีคำถามตัวโตๆ ครับ
แล้วใครเป็นคนตัดสินว่าจะให้ใครเป็น
เห็นมั้ยครับมันก็ยังมีคนอยู่เหนือประชาชนอยู่ดี
อย่าบอกว่าที่ห้องจูปิเตอร์ไม่ได้คุยกันเรื่องนี้.
