ดำรง พุฒตาล เล่าผ่านไลน์
โดยปกติของคนไทยทั่วๆ ไปแล้วจะรู้สึกเสียใจเมื่อญาติสนิทของคนที่เรารู้จักต้องเสียชีวิตลง แต่การเสียชีวิตของลูกพี่ลูกน้องของ รศ.ดร.วินัย ดะห์ลัน ผู้อำนวยการสถาบันวิทยาศาสตร์ฮาลาลของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งท่านสนิทกับผมมาก เมื่อได้ทราบข่าวการสูญเสียญาติสนิทของท่านซึ่งอยู่ที่เมืองบอสตันสหรัฐอเมริกาด้วยโรคโควิด 19 นอกจากผมจะรู้สึกเสียใจแล้ว ก็ยังรู้สึกสลดใจเป็นอย่างยิ่ง
ผมอนาถใจ เมื่อได้ทราบว่าผู้ตายเป็นสตรีไทยวัยประมาณ 60 กว่าปี ต้องเสียชีวิตอยู่โดดเดี่ยวเดียวดายคนเดียว ทั้งๆ ที่ก็มีญาติอยู่ด้วยกันใกล้ๆ แต่เป็นเพราะว่าการเป็นคนไข้โรคนี้ ผู้ป่วยจะต้องปลีกวิเวกอยู่ในห้องเพียงคนเดียว ห้ามคบห้ามเยี่ยมกับบุคคลอื่นเพราะเป็นโรคติดต่อร้ายแรง ญาติพี่น้องก็ใช้วิธีเยี่ยมด้วยการโทรศัพท์ถามสารทุกข์สุกดิบกัน
อยู่ๆ ผู้ป่วยเธอก็เงียบหายไปญาติพี่น้องจะไปเปิดห้องพักของเธอก็ไม่ได้ต้องติดต่อหน่วยงาน ฉุกเฉิน 911 ให้มาจัดการเปิดประตูห้องของเธอก็พบว่าเธอได้เสียชีวิตแล้วศพเป็น สีเขียว สันนิษฐานว่าเสียชีวิตมามากกว่าหนึ่งวันแล้ว
ผมได้ขออนุญาตนำข้อความที่อาจารย์วินัยได้เผยแพร่อยู่ใน Facebook ของท่านมาเล่าต่อใน “ดำรง พุฒตาล เล่าผ่านไลน์” บน www.plewseengern.com
อย่างน้อยก็เพื่อให้ได้เห็นว่าระบบสาธารณสุขหรือการแพทย์การอนามัยของประเทศไทยเรา ต่างกับประเทศสหรัฐอเมริกาอย่างไร ซึ่งเรื่องนี้เป็นรูปธรรมที่สุด
ขอแสดงความเสียใจ จากเชียงราย ครับ
