“พิธา” รีวิว นั่งรถไฟไปปีนัง ถอดบทเรียนสร้างอุตสาหกรรมไฮเทค “ทำไมประเทศไทยถึงยังย่ำอยู่กับที่”

www.plewseengern.com

ในไม่กี่วันมานี้ หลายคนคงได้เห็นประเด็นที่ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรคก้าวไกล นั่งรถไฟเปรียบเทียบฝั่งไทย-มาเลเซีย ชวนให้เราสงสัยว่าทำไมประเทศไทยถึงยังย่ำอยู่กับที่?
ในการเดินทางครั้งนี้ คือภารกิจแรกของพิธาหลังปิดสมัยประชุมสภา นั่นคือเดินทางไปเมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ร่วมกับนาย Chow Kon Yeow มุขมนตรี ผู้นำฝ่ายบริหารรัฐปีนัง สภาสภาอุตสาหกรรมรัฐปีนังและสถาบัน Penang Institute ที่เป็นสถาบันการวิจัยการพัฒนาเศรษฐกิจของรัฐปีนัง

บทเรียนการเดินทางในครั้งนี้ไม่ใช่แค่รถไฟเพียงอย่างเดียว แต่สิ่งที่โดดเด่นของรัฐปีนังคือเป็นฐานการผลิตอุตสาหกรรมไฮเทคระดับโลก ได้รับสมญานามว่า “ซิลิคอนวัลเลย์” แห่งตะวันออก

พิธาถอดบทเรียนการพัฒนาโดยเปรียบเทียบของรัฐปีนังกับประเทศไทย ว่ามีบางส่วนที่ “เหมือน” และบางส่วนที่ “ต่าง”

“ความเหมือน” อยู่ที่ทั้งปีนังและไทยเป็นศูนย์กลางการผลิตอุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ หรือ E&E

  • สำหรับปีนังอุตสาหกรรม E&E มีมูลค่าการส่งออกปีละ 3 ล้านล้านบาท จ้างงาน 300,000 คน
  • สำหรับประเทศไทย E&E ก็สำคัญมากเช่นกันด้วยมูลค่าส่งออกปีละ 2 ล้านล้านบาท จ้างงาน 750,000 คน
  • อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ทั้งที่ไทยและปีนัง เริ่มสร้างมา 40 ปีก่อนเหมือนกัน เริ่มสร้างจากการเป็นฐานการประกอบชิ้นส่วนที่มูลค่าเพิ่มต่ำ และเน้นแข่งขันกับโลกด้วยราคาแรงงานที่ต่ำ
  • แต่เมื่อจีนและเวียดนามเปิดประเทศในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ก็ทำให้ทั้งไทยและปีนังสูญเสียศักยภาพการแข่งขันเรื่องค่าแรงไปช่วงหนึ่งเลยทีเดียว

แต่ในส่วน “ความต่าง” ปีนังสามารถปรับตัว ยกระดับอุตสาหกรรม และคว้าโอกาสจากสงครามการค้าและวิกฤติภูมิรัฐศาสตร์จนสามารถดึงนักลงทุนที่ต้องการย้ายฐานการผลิตมาได้มหาศาล ในขณะที่ไทยยังย่ำอยู่กับที่

  • ในปี 2564 การลงทุนในปีนังเติบโตถึง 440% สามารถกลับมาเป็นฐานการผลิตอุตสาหกรรมไฮเทคระดับโลกได้อีกครั้ง
  • มีโครงการลงทุนที่เป็นข่าวเช่น การลงทุนโรงงานประกอบและทดสอบเซมิคอนดักเตอร์ของ Intel มูลค่า 2.5 แสนล้านบาท

จากการแลกเปลี่ยนกันในครั้งนี้ พิธาได้เห็นความสำเร็จของการสร้างอุตสาหกรรมในปีนังว่าอยู่ที่ “การพัฒนาบุคลากรให้มีความพร้อม” และ “การกระจายอำนาจ”

“นโยบายส่งเสริมการลงทุนของปีนังนับว่ามีความจำกัด เนื่องจากปีนังไม่สามารถกู้เงินได้โดยไม่ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลกลาง และมาตรการดึงดูดการลงทุนก็มีข้อจำกัดเพราะรัฐบาลกลางพยายามดึงการลงทุนไปลงที่รัฐอื่น ปีนังจึงต้องให้ความสำคัญกับการศึกษาและสถาบันที่สร้างการพัฒนาบุคลากรให้มีความพร้อมป้อนอุตสาหกรรมใหม่ๆ”

นอกจากนี้ เมื่อพิจาณาอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นจุดเด่นของทั้งไทยและมาเลเซีย พิธามองเห็นโอกาสที่จะสร้างความเป็นหุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์กันได้

“สินค้าส่งออกอันดับ 1 ของไทยไปมาเลเซียก็คืออิเล็กทรอนิกส์ สินค้าส่งออกอันดับ 1 จากมาเลเซียมาไทยก็อิเล็กทรอนิกส์เหมือนกัน มาเลเซียเป็นผู้ผลิต Magnetic Disk มาผลิตเป็น Hard Disk Drive ส่งให้ไทยไปขายทั่วโลก แต่ถ้าเราจะยังเชื่อมโยงกันมากขึ้นต่อไปในอนาคต ประเทศไทยก็ต้องพัฒนา โครงสร้างพื้นฐาน ความเร็วของบริการภาครัฐ กฎระเบียบภาครัฐ และศักยภาพบุคลากร เพื่อให้ตอบโจทย์นักลงทุนไฮเทค”

“ย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ ปีนังเป็นศูนย์กลางความเจริญของมาเลเซียมานับร้อยปีจากการเป็นท่าเรือปลอดภาษีของอาณานิคม เมื่อมาเลเซียรวมประเทศและได้เอกราช รัฐบาลกลางพยายามสร้างกัวลาลัมเปอร์เป็นศูนย์กลางขึ้นมาแทนปีนังและยกเลิกสถานะท่าเรือปลอดภาษีของปีนังในปี 2512 ทำให้ปีนังเกิดวิกฤติเศรษฐกิจ เกิดวิกฤติสมองไหล การว่างงานพุ่งสูงถึง 15%”

“ในปี 2515 ปีนังจึงได้พยายามรื้อฟื้นเศรษฐกิจด้วยการสร้างอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมาจนประสบความสำเร็จได้ ถึงแม้ว่าประเทศไทยจะมีข้อจำกัดมากมายในการสร้างอุตสาหกรรมแห่งอนาคต แต่ผมเชื่อว่าถ้าเราเปลี่ยนโครงสร้าง ลงมือสร้างประเทศที่มีความหวังร่วมกัน เราก็สามารถก้าวข้ามข้อจำกัดต่างๆ ได้ ดังที่ปีนังสามารถทำได้ครับ” พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ กล่าวทิ้งท้าย

ขอบคุณข้อมูล พรรคก้าวไกล – Move Forward Party


Written By
More from pp
รมว.สุชาติ ส่ง โฆษก ร่วมส่งมอบพระบรมสาทิสลักษณ์ ‘ยังมีเรา สตรีทอาร์ต คิงภูมิพล’ สมุทรสงคราม เฉลิมพระเกียรติในหลวงรัชกาลที่ 10
26 กรกฎาคม 2566 นายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน มอบหมายให้ นางเธียรรัตน์ นะวะมะวัฒน์ โฆษกกระทรวงแรงงาน (ฝ่ายการเมือง) ร่วมกิจกรรมส่งมอบพระบรมสาทิสลักษณ์...
Read More
0 replies on ““พิธา” รีวิว นั่งรถไฟไปปีนัง ถอดบทเรียนสร้างอุตสาหกรรมไฮเทค “ทำไมประเทศไทยถึงยังย่ำอยู่กับที่””