สันต์ สะตอแมน
312..ไม่ได้ใบ้หวย!
แต่เป็นตัวเลขที่ 8 พรรคการเมืองฝ่ายว่าที่รัฐบาลมีอยู่ในมือ และถ้าวันที่ 14-15 ก.ค.ที่คาดว่าจะเป็นวันลงมติเลือกนายกฯ ไม่มีอีก 64 เสียงมาเติม
คุณพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ก็ยังคงจะเป็น “นายกโซเชียล” อยู่ต่อไป แต่หากพรรคภูมิใจไทย-ส.ว.เทเสียงให้จนได้ครบ 376 คน..
คุณพิธาก็จะได้ชื่อเป็น “นายกรัฐมนตรีคนที่ 30” ของประเทศไทย โดยสมบูรณ์!
ครับ..ระหว่างรอถึงวันนั้น วันนี้ผมมีเรื่องเบาๆ คลายเครียดที่อ่านแล้วน่าจะทำให้มีรอยยิ้มกันได้บ้างในท่ามกลางข่าวการบ้าน-การเมืองที่เคร่งเครียด
พอจะจำ “คุณปู” กันได้ใช่ไหม ไม่ใช่ปู พงษ์สิทธิ์ ไม่ใช่ “ปู-เอาอยู่” คนนั้น แต่เป็น “ปู” คุณกนกวรรณ บุรานนท์ ภรรยาคุณเด๋อ ดอกสะเดา ตลกรุ่นเดอะน่ะ!
ปัจจุบันดูเหมือนคุณปูจะไม่ได้รับงานแสดง งานพิธิกรทางหน้าจอทีวี.แล้ว แต่ได้หันไปประกอบธุรกิจส่วนตัว บางครั้งก็เห็นขายของออนไลน์บ้าง
และ..ก็บางครั้งเช่นกันที่คุณปูจะได้เขียนเรื่องในครอบครัวลงในเฟซบุ๊ก ซึ่งเรื่องคลายเครียดที่ผมว่านี้ ก็มาจากงานเขียนของคุณปูนี้แหละ เชิญ..
….หลังจากชายสูงวัยบรรจงแกะปลาสลิดเสร็จ….เดินไปล้างมือเรียบร้อย….การกินมื้อเช้าที่พร้อมหน้าสามคนพ่อแม่ลูก ก็ดำเนินเหมือนเช่นทุกวัน….
แกงส้มผักรวม,ผัดพริกเครื่องในไก่….กับข้าวถุงง่ายๆ ที่หิ้วกลับมาหลังจากไปออกกำลังกาย…และไม่ลืมปลาสลิดทอด….ที่เมื่อคืนหญิงสาวกำชับไว้… “คุณ! ปูอยากกินปลาสลิดทอด”
ลูกสาวตักแกงส้มราดข้าว….หญิงสาวมองด้วยความเอ็นดู….คำที่เคยสอนลูกให้เป็นคนกินง่าย, อยู่ง่าย….ลูกปฏิบัติได้เป็นอย่างดี….
“คุณ! เล่าเรื่องกรุงเทพที่คุณแต่งให้ลูกฟังสิ”….หญิงสาวเปิดการสนทนา….ลูกสาวเบิ่งตาพร้อมรอยยิ้ม….เคี้ยวข้าวช้าๆ เตรียมพร้อมรับฟังการแสดงของพ่อกับแม่…
“สะพานควาย อ่ะคุณ”..หญิงสาวพูดขึ้น…ชายสูงวัยวางช้อนก่อนร่ายยาว.. “ที่เรียกว่า “สะพานควาย” เพราะตอนนั้นเค้าเอาควายมาจากต่างจังหวัดเนี่ย มาขายที่นั่น….
เลยเรียกเป็นสะพานควาย…แล้วก็เดินทางมาจากโน่น!มีนบุรี…..เดินทางมาพายุก็ลง ต้นไม้งี้ลาดไปหมดเลย…ส่วนมากจะเป็นต้นมะพร้าว…ที่เค้าเรียกว่า “ลาดพร้าวๆ” ทุกวันนี้เห็นมั้ย…
“โห” แม่รับคำเป็นลูกคู่…พ่อด้นต่อ.. “พอผ่านพายุ ผ่านฝนมาถึงสะพานควาย….ก็ไม่สบาย เลยหยุดรักษาตัวที่หมอ มีหมออยู่คนนึงชื่อนายชิต ..ที่เป็น “ตลาดหมอชิต” ทุกวันนี้ไง
“แล้ว “นางเลิ้ง” ล่ะคุณ?”…หญิงสาวชงให้…ชายสูงวัยพร้อมเสิร์ฟ.. “นางเลิ้งเนี่ย…แต่ก่อนเค้าไม่ได้เรียกนางเลิ้ง…เค้าเป็นน.ส. ยังเป็นเด็กอยู่…เป็นนางสาวเลิ้ง….
มาเป็นนางเลิ้งเนี่ยเพราะว่ามามีสามี……สามีเป็นถึงพญา….พญาไทไง ผัวนางเลิ้ง!” …“เค้ารักกันที่ไหนรู้เปล่า?”..ชายสูงวัยถามขึ้น..
สองแม่ลูกมองตากันเพื่อรอคำตอบ…เค้ารักกันที่ “บางรัก” และมีลูกสี่คน ที่เรียกว่า “สี่พระยา” ไง”…แล้ว “คลองเตย” ทำไมเรียก “คลองเตย?”… “ทำไมล่ะ?” หญิงสาวย้อนถาม ….
“ตอนนั้นที่คลองเตยน่ะ มีต้นเตยเยอะ พญาไทจะเอาที่ตรงนั้นให้สี่พระยาทำสนามฟุตบอล…ก็ตัดต้นเตยๆ ทิ้งไปในคลอง..มันก็ไหลไปทับถมกัน..ไปตันที่เค้าเรียกกัน “คลองตัน” นี่งัย”
ลูกสาวรวบช้อนในจาน..นิทานยามเช้าจบไปอีกหนึ่งเรื่อง..พ่อเป็นนักเล่าตัวยง..ลูกได้ฟังมาตั้งแต่เล็ก…หญิงสาวมองเนื้อปลาสลิดทอดที่แกะไว้ ใกล้หมดจาน…..
เรื่องอาหารการกิน ชายสูงวัยไม่เคยบกพร่อง.. “คุณว่า..ปลาสลิดที่ไหนอร่อย?”..หญิงสาวถามขึ้น.. “ปลาสลิดอร่อย ก็ต้อง “บางบ่อ” สิ” ..ชายสูงวัยตอบทันที
..หญิงสาวก็ตอบทันทีเหมือนกัน…แต่ไม่นึกว่าคำตอบนั้น..จะทำให้เกิดความเงียบแบบฉับพลันในเช้านี้ได้..ก็แค่ตอบว่า….
“งั้นแสดงว่าไม่อร่อยทุกบ่อน่ะสิ! เพราะอร่อยเป็น “บางบ่อ” ???
ยิ้มสิ “พิธา” ..อย่าเครียด!
