ผสมโรง
สันต์ สะตอแมน
ยามรอยยิ้ม เสียงหัวเราะเหือดหาย..
ก็..มีอยู่เพียงไม่กี่รายการทางหน้าจอโทรทัศน์ที่พอจะ “ฝากฝีฝากไข้” เพราะได้ดูทีไรก็ทำให้รู้สึกสบายใจ สบายอารมณ์ ผ่อนคลาย ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ ได้เพลิดเพลิน จึงได้ติดตามอยู่เป็นประจำ
บางคราว แม้จะให้อึดอัดอยู่บ้าง ก็ทำใจ พยายามมองให้เป็นเรื่องขัดหู-ขัดตาเพียงเล็กๆน้อย ปล่อยๆไป เพราะไม่อยากทำลายความชอบของตัวเอง
แต่เมื่อค่ำคืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ต้องบอกตามตรงเลยว่า รายการ “โจ๊กตัดโจ๊ก” ทางช่องเวิร์คพอยท์-23 ทำให้ผมรู้สึกขุ่นอารมณ์ จนถึงขั้น “รำคาญใจ” เป็นที่สุด
เชื่อ..ถ้าใครได้ดูในคืนนั้น จะต้องมีความรู้สึกไม่ต่างจากผม คือก็เข้าใจล่ะนะว่ารายการมีเวลาตั้งชั่วโมงกว่า แต่มีผู้แข่งขันเหลือเข้ารอบอยู่เพียงสองคน
ต่อให้ร้องกันคนละ 10 เพลง ให้คณะกรรมการคอมเมนต์ เล่นมุกอำกันจนน้ำลายเหนียว เวลาก็ยังเหลืออีกบาน
กระนั้น โปรดิวเซอร์ก็ไม่ควรใช้วิธีย้อนภาพ-ย้อนความ เล่าซ้ำ วนไปเวียนมาเพื่อจะได้เวลาไม่เหลือ เพราะรายการชื่อก็บอกอยู่โต้งๆ แม้จะเป็นการประกวดร้องเพลง แต่หัวใจหลัก..
คือเน้นขายเสียงหัวเราะ-รอยยิ้ม!
และมุกตลก จะยิ้ม จะขำก๊ากก็แรกที่ได้ยิน-ได้เห็นเท่านั้นแหละ การเอามาวน มาซ้ำเพื่อจะให้เต็มในเวลา จึงคล้ายเป็นการยัดเยียด ดูเยอะดูเฝือ จนทำให้เบื่อ อึดอัด และรำคาญ
เหตุนี้ ผมเลยต้องขออนุญาตฟ้องคุณประภาส ชลศรานนท์ หรือไม่ก็คุณพาณิช สดสี ผู้บริหารใหญ่ ช่วยคิดหาวิธีแก้ปัญหา “เวลาเหลือ”ของโจ๊กตัดโจ๊ก ทีเถอะ..
ขืนปล่อยให้โปรดิวเซอร์ใช้วิธีย้อนภาพแบบนี้ เห็นทีต้องเปลี่ยนชื่อรายการ “เละเป็นโจ๊ก” แน่!
เอ้า..ส่วนพระเอกดาวรุ่งช่อง 3 “มีน-พีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพร” ก็ได้ฟ้องเพื่อนร่วมวงการเหมือนกัน ด้วยการโพสต์ภาพข้อความ..
“ดาราทุกท่านครับ คำว่า “ดารา” เป็นเพียงคำเยินยอของสังคมยุคหนึ่ง โปรดอย่าลืมว่าอาชีพหลักของเราคือ “ศิลปิน นักแสดงผู้สร้างความสุขในแก่ประชาชน”
ท่านจะทนเห็นสื่อดีๆ ไม่ได้สร้าง เพราะรัฐควบคุม อีกนานแค่ไหน ท่านจะทนเชยชมกันเองไปมา ทั้งๆ ที่รู้ว่าเราไปไกลได้กว่านี้อีกนานแค่ไหน
ท่านจะทนขายความประจบประแจงเพื่องานโดยไม่สนฝีมือการแสดงของท่านได้อีกนานแค่ไหน
ลุกขึ้นมาอยู่ข้างพวกเขาครับ กลุ่มคนที่เขาสู้เพื่อตัวเอง เพื่อท่าน เพื่อเราทุกคนลุกขึ้นมาพิสูจน์สิครับ ว่าท่านอยู่ด้วยฝีมือไม่ใช่เส้นสายอย่างที่เขาว่ากัน
วันนี้เขาตาย พรุ่งนี้ผมตาย มะรืนท่านก็ตาย “ศิลปะมิอาจเบ่งบาน ในรัฐเผด็จการ” #สนับสนุนสหภาพแรงงานคนเบื้องหลัง #ม็อบ18กรกฎา”
เนี่ย..ไม่รู้จะมีดารา-ศิลปินท่านไหนสะดุ้งกันบ้างหรือไม่ สำหรับผมอ่านแล้วงง..ยังมีสื่อ (ดีๆ) ที่รัฐควบคุมได้อยู่หรือ เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ หรือสื่อทีวี.ล่ะ บอกชื่อ-ช่องหน่อยได้ไหม อยากรู้อ่ะ!
และมีด้วยหรือดารา-ศิลปินที่ประจบประแจงรัฐบาลเพื่อจะได้มีงานแสดง อย่างช่อง 3 ช่อง 7 ช่องONE ช่อง 8 ช่อง พีพีทีวี. ช่องอัมรินทร์ ช่องไทยรัฐนี่น่ะ รัฐบาลสั่งได้..
ขนาดช่องไทยพีบีเอสที่รัฐประเคนเงินให้ปีละ 2 พันกว่าล้าน ผู้บริหารยังไม่สน-ไม่แคร์นายกฯลุงตู่เลย!
ฉะนั้น ใครจะลุก-ไม่ลุก อยากบอกพระเอกดาวรุ่งว่า มันเป็นอิสรภาพทางความคิดของแต่ละคน และที่เขา-เธอประคองชื่อเสียงมีผลงานอยู่ได้ทุกวันนี้ ก็อย่าได้หมิ่นแคลน เพราะเส้นสาย..
แต่จงมองด้วยสายตาเที่ยงธรรม ว่านั่นเป็นด้วย “ฝีมือ” และการประพฤติ-ปฏิบัติตัวที่ดีเสมอต้นเสมอปลาย!
อีกอย่าง.. “ศิลปะมิอาจเบ่งบาน ในรัฐเผด็จการ” ไม่ว่าจะไปหยิบคำพูดของใครมา ขอให้รู้ไว้นิดว่า..
เมืองจีน งานศิลปะบานสะพรั่งเลยล่ะ ไอ้หนู!
