มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต ร่วมกับ กฎบัตรไทย สมาคมการผังเมืองไทย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และพันธมิตรภาคธุรกิจ แถลงข่าวการจัดงาน Thailand Greenest Cities Forum & Expo @Phuket 2026 วันที่ 24 ถึง 26 กันยายน 2569 เพื่อขับเคลื่อนภาคใต้เป็นเมืองสีเขียว เมืองพลังงานสะอาด และเมืองสุขภาพระดับนานาชาติ
โดยหนึ่งในเป้าหมายปี 2040 ที่คณะผู้จัดงานประกาศไว้ คือการมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่น้อยกว่า 50 แห่ง รวมพลังมุ่งเป้าในการลดปริมาณขยะอาหารให้ได้ถึงร้อยละ 80 ในจังหวัดภูเก็ต
นายเนวินธุ์ ช่อชัยทิพฐ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ซิลเลี่ยน อินโนเวชั่น จำกัด หนึ่งในผู้ร่วมงานในครั้งนี้ ระบุว่าเป้าหมายการลดปริมาณขยะปริมาณดังกล่าวเป็นไปได้ แต่ต้องย้ายจุดจัดการขยะอาหารมาที่ต้นทาง เพราะการแก้ที่ปลายทางอย่างเดียวรองรับปริมาณขยะที่เกิดขึ้นจริงไม่ไหวแล้ว
ประเมินเศษอาหารภูเก็ตใกล้เคียงกับส่วนที่ล้นเตาเผา
ทั้งนี้ ข้อมูลสาธารณะระบุว่า ขยะทั้งเกาะถูกส่งเข้าศูนย์กำจัดมูลฝอยที่สะพานหินวันละราว 1,200 ถึง 1,300 ตัน ขณะที่เตาเผารองรับได้เต็มที่เพียงวันละ 700 ตัน ส่วนที่เหลือวันละ 500 ถึง 600 ตัน ต้องเข้าบ่อฝังกลบ ขณะที่กรมควบคุมมลพิษระบุว่าขยะอาหารคิดเป็นราวร้อยละ 39 ของขยะมูลฝอยชุมชน เมื่อประมาณการแล้ว ภูเก็ตน่าจะมีเศษอาหารวันละ 470 ถึง 500 ตัน ใกล้เคียงกับส่วนเกินที่ต้องฝังกลบ
นายเนวินธุ์ กล่าวว่า ปริมาณที่ล้นเตาเผาลงบ่อฝังกลบทุกวัน กับปริมาณเศษอาหารที่ภูเก็ตผลิตขึ้น เป็นตัวเลขที่ใกล้เคียงกันมาก ถ้าจัดการเศษอาหารที่ต้นทางได้ ในปริมาณเพียงครึ่งหนึ่ง ภูเก็ต แทบไม่ต้องเพิ่มปริมาณการฝังกลบเลย และไม่ต้องรอเตาเผาหัวที่สอง
เสนอหลัก แยก ย่อย ใช้ เริ่มจากผู้ก่อขยะรายใหญ่
โดยขั้นแรกคือ แยก ต้องเริ่มจากผู้ก่อขยะรายใหญ่ ได้แก่ ตลาดสด โรงแรม ห้างสรรพสินค้า โรงพยาบาล และสถานศึกษา ซึ่งมีจุดน้อยแต่ปริมาณต่อจุดสูง ขั้นที่สองคือ ย่อย เพราะภูเก็ตเป็นเกาะ การขนขยะออกนอกพื้นที่มีต้นทุนสูง จึงควรจัดการที่จุดกำเนิดเพื่อลดน้ำหนัก และขั้นที่สามคือ ใช้ ซึ่งมักถูกมองข้าม
นายเนวินธุ์ กล่าวเสริมว่า ถ้าของที่ย่อยแล้วไม่มีปลายทางรองรับจริง สิ่งที่เราทำคือการย้ายกองขยะ ไม่ใช่การกำจัดขยะ จึงควรจับคู่ผลผลิตกับงานภูมิทัศน์เมืองและภาคเกษตรตั้งแต่วันแรก พร้อมเสนอกลไกค่าธรรมเนียมขยะแบบแปรผันตามปริมาณ ซึ่งท้องถิ่นออกข้อบัญญัติได้เอง
หนุนข้อกำหนดอาคารเขียว แต่ย้ำว่ากฎหมายพื้นฐานมีอยู่แล้ว
ส่วนข้อกำหนดให้อาคารใหม่เป็นอาคารเขียวนั้น นายเนวินธุ์ระบุว่าเห็นด้วย แต่ประเทศไทยมีเกณฑ์มาตรฐานอาคารด้านพลังงาน หรือ BEC บังคับใช้กับอาคารใหม่ 9 ประเภท ตั้งแต่ 2,000 ตารางเมตรขึ้นไป มาตั้งแต่ 13 มีนาคม 2566 แล้ว โจทย์จึงอยู่ที่การบังคับใช้และการยกระดับมากกว่าการออกกฎใหม่ พร้อมเสนอให้ออกแบบข้อกำหนดเป็นสามชั้น คือ บังคับขั้นต่ำ จูงใจส่วนเกิน และใช้มาตรฐานรับรองที่มีอยู่
นายเนวินธุ์ ย้ำว่า อาคารเขียวจัดการพลังงานและน้ำภายในรั้วอาคาร ส่วนขยะ การขนส่ง และพื้นที่สีเขียวอยู่นอกรั้ว เมืองเขียวจึงเท่ากับอาคารเขียวบวกระบบเมือง ส่วนการสนับสนุนจากรัฐบาลกลาง เสนอสามด้าน คือ ทุน ขยายสินเชื่อสีเขียวให้ครอบคลุม SME และท้องถิ่น มาตรฐาน ออกเกณฑ์วัสดุปลูกจากเศษอาหารเป็นการเฉพาะ เพราะเกณฑ์ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันไม่ได้ออกแบบมาสำหรับวัสดุประเภทนี้ ทำให้ผลผลิตไม่มีปลายทางที่ถูกกฎหมายรองรับ และกติกา ออกข้อกำหนดระดับชาติให้ผู้ก่อขยะรายใหญ่แยกเศษอาหาร แล้วให้ท้องถิ่นบังคับใช้
สามแกนการทำงานและระบบที่ใช้งานจริง
นายเนวินธุ์ กล่าวต่อว่า บริษัทวางกรอบการทำงานไว้สามแกน คือ Zero Leak ยืดอายุอาคารเดิม เพราะอาคารที่ไม่ต้องรื้อสร้างใหม่คืออาคารที่เขียวที่สุด Zero Heat ลดความร้อนที่เข้าสู่อาคาร และ Zero Waste จัดการเศษอาหารที่จุดกำเนิด โดยมีระบบที่ติดตั้งใช้งานแล้วดังนี้
Z’Food Zero Waste ระบบแปรรูปเศษอาหารเป็นวัสดุปรับปรุงดินภายใน 24 ชั่วโมงตามข้อมูลของบริษัท รองรับทั้งเศษผัก อาหารปรุงสุก เปลือกไข่ และกระดูก ติดตั้งใช้งานแล้วที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
Landscape Engineering System ระบบวิศวกรรมภูมิทัศน์สำหรับสวนบนโครงสร้างและพื้นที่สีเขียวในเมือง
AquaTank กล่องโมดูลาร์รับน้ำหนักสูงจากพอลิโพรพิลีนรีไซเคิล ใช้หน่วงและกักเก็บน้ำฝนใต้ดินในลานกว้าง สนามหญ้า สวนรับน้ำฝน และลานจอดรถแบบซึมน้ำ
ZiB ROOF ระบบหลังคาโครงสร้างเหล็กน้ำหนักเบา ปิดผิวด้วยเมทัลชีทและเมมเบรนกันซึม TPO ที่สะท้อนแสงอาทิตย์ ช่วยลดภาระเครื่องปรับอากาศ และรองรับการติดตั้งแผงโซลาร์
ทั้งนี้ บริษัท ซิลเลี่ยน อินโนเวชั่น จำกัด เป็นผู้ออกแบบ จัดหา และติดตั้งระบบและวัสดุสำหรับอาคารเขียวและระบบจัดการเศษอาหารในอาคาร
ข้อมูลเพิ่มเติม โทรศัพท์ 09-6363-6323 เว็บไซต์ https://zillioninnovation.com/
