สันติ อิ่มใจจิตต์
วันก่อนเพื่อนฝูงที่มีอายุอานามรุ่นราวคราวเดียวกัน คือ เลข 7 ปลายๆ นัดมานั่งล้อมวงคุยกันก็ไม่พ้นคุยเรื่องเก่าเล่าความหลังตามประสา รวมทั้งเรื่องอาหารการกินในอดีตที่จะเขียนถึงกรรมวิธีการปรุงให้ได้ทราบโดยละเอียดไม่ได้ เพราะอาจจะถูกนักอนุรักษ์ต่อว่าเอาได้ เมนูแต่ละอย่างที่นำมาคุยก็เช่น แกงส้มลูกปลาครอก ปลาไหลต้มเปรต กุ้งฝอยเต้น ฯลฯ
คุยเรื่องอาหารคาวหมดแล้ว มาถึงอาหารหวานบ้าง หลายคนบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่าของหวานสมัยนี้ไม่หวานเหมือนตามสูตรโบราณ โดยเฉพาะ ทองหยิบ ฝอยทอง ทองหยอด ฯลฯ ของแม่การะเกดที่ท้าวทองกีบม้า (มารี กี มาร์) ภรรยาเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ทำโชว์ในละคร ของหวานบางเจ้า เช่น ฝอยทอง ถึงกับต้องดูให้แน่ใจว่าใช่ฝอยทองจริงหรือเปล่า ซึ่งแต่ละร้านก็บอกว่าต้องลดความหวานเพื่อสุขภาพ แต่คนกินรุ่นผมนี้ต่างก็บอกว่าอยู่มาได้ถึงอายุเท่านี้ถือว่าได้กำไรแล้วไม่กลัวตาย กลัวว่าจะไม่อร่อยมากกว่า
หลายคนถามว่าขนมขี้หนูนั้น หายไปไหน ไม่เห็นมีขาย แม้กระทั่งในเรื่องบุพเพสันนิวาสก็ไม่มี จำได้ว่าเวลาที่ซื้อใส่ห่อใบตองมา แกะไม้กลัดออกแล้วเอามือบีบใบตองกำให้แน่น ขนมขี้หนูจะเป็นก้อนๆ ค่อยๆ บิใส่ปาก ทั้งหอมหวานมันอร่อยมาก ผมก็เลยแนะนำว่าถ้าอยากจะชิมขนมขี้หนูรสชาติโบราณให้อร่อย ต้องไปที่ร้านขนมไทยกัญญา (โทร. 08-3221-1599) ที่ใกล้ๆ เทศบาลอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
ที่ร้านนี้ทำขนมไทยๆ ขาย มารุ่นสู่รุ่นถึง 4 รุ่น แล้ว มีขนมหลายอย่างให้เลือกทั้งขนมตาล ขนมชั้น ขนมกล้วย วุ้น ข้าวเหนียวมะม่วง หมี่กรอบ ฯลฯ โดยเฉพาะขนมขี้หนูมีกรรมวิธีที่ยุ่งยากมาก ตั้งแต่เอาข้าวสารเก่ามาแช่น้ำข้ามคืนแล้วนำไปโม่ เสร็จแล้วทับให้แป้งเป็นก้อนนำไปบด ร่อน แล้วนำไปนึ่ง ซึ่งต้องมีเคล็ดลับในการนึ่ง ช่วงนี้ต้องใช้เวลา 1-2 ช.ม.
แล้วจึงนำมาผสมกับสีดอกอัญชัญหรือใบเตยคลุกด้วยน้ำเชื่อมที่ลอยดอกมะลิกับน้ำตาลใส่ใบเตย แล้วนำไปอบด้วยเทียนอบก็จะได้ขนมขี้หนูที่มีรสชาติหอมหวานมันอร่อย นับเป็นภูมิปัญญาโบราณของไทยที่แทบจะสูญหายไปแล้ว ถ้าสนใจก็ตามไปซื้อหาได้ที่ ร้านขนมไทยกัญญา อ.บ้านโป่ง ครับ
เสร็จจากการแนะนำของหวานอร่อยที่หากินได้ยาก คือ ขนมขี้หนูแล้ว ผมก็เลยถือโอกาสเล่าให้เพื่อนๆ และท่านผู้อ่านได้ทราบว่าที่ แดนเนรมิต ริมถนนพหลโยธินใกล้ๆ กองปราบปราม ลาดพร้าวที่เคยเป็นสวนสนุกเด็กๆ รู้จักกันดี ปิดร้างมานาน ใครผ่านไปผ่านมาก็จะมองเห็นปราสาทเทพนิยายตั้งตระหง่านอยู่ แต่ถ้าได้ผ่านเข้าไปภายในแดนเนรมิตที่มีเนื้อที่ประมาณ 33 ไร่ ก็จะต้องแปลกใจเพราะสถานที่ที่ว่านั้น
ปัจจุบันกลายเป็นสวนมะม่วง มีต้นมะม่วงมากกว่า 1,500 ต้น ที่ปลูกบนพื้นยางมะตอย โดยใช้แต่เพียงยางรถยนต์ 2 เส้น วางบนพื้นยางแล้วใส่ดินลงไปเท่านั้นเอง ต้นไม้ก็เติบโตงอกงามจนต้องเด็ดช่อเด็ดลูกทิ้ง โดยฝีมือของ ดร.พลรชฏ เปียถนอม วิศวกรผู้มีความสามารถ
ไม่ได้มีเพียงต้นมะม่วงเท่านั้นนะครับ ช่วงท้ายของที่ดินจะมีโรงเรือนแบบปิด ปลูก เมล่อน ด้วยเมล็ดพันธุ์แท้จากญี่ปุ่นสายพันธุ์ Eare’s Rayce และ Orange Pearl ที่ดูแลพิถีพิถันคัดสรรลูกที่ดีที่สุดเพียงต้นละ 1 ลูก เท่านั้น ซึ่งเมล่อนนี้จะมีรสชาติเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว กลิ่นหอมละมุน รสเด็ดหวานชุ่มฉ่ำ นุ่มลิ้นดั่งปุยหิมะ และยังมี สตรอว์เบอร์รี่ ปลูกเพื่อส่งออกไปประเทศญี่ปุ่น และมะเขือเทศพันธุ์พิเศษรูปหัวใจอยู่ภายในโรงเรือนปรับอากาศอีกด้วย
ดร.พลรชฏ ได้เล่าให้ฟังว่าต้องการที่จะทำโรงเรือนนี้ขึ้น เพื่อให้ผู้ที่เกษียณอายุแล้ว ได้ดูและนำไปทำที่บ้านตนเอง อาจจะอยู่ต่างจังหวัด เพราะใช้เนื้อที่ไม่มากนัก เมื่อได้ผลผลิตแล้วก็จะได้มีลูกหลานไปเยี่ยมเยียน เพื่อได้กินผลไม้อร่อยๆ ที่ปลูกเอง ไม่มีสารพิษ ทำให้เชื่อมความสัมพันธ์กันอย่างดีสำหรับญาติมิตรครับ
สำหรับผู้ที่สนใจอยากเข้าชม สั่งจองเมล่อน ติดต่อได้ที่โทรศัพท์ 09-2943-2456 อาจจะติดต่อลำบากหน่อยนะ เพราะผู้ที่รับโทรศัพท์ก็อยู่ภายในสวนตลอดเวลาครับ แต่ช่วงนี้มีคนขอเข้าชมเต็มแล้วครับ
