เปลว สีเงิน
เห็นพี่น้องทหารได้พักผ่อน
ตั้งวงปาร์ตี้ “หมูกระทะ” ฉลองปีใหม่กันที่แนวหน้าบ้าง กลับไปเยี่ยมลูก-เยี่ยมเมียบ้าง
ผมก็ดีใจ
-เห็น “พล.อ.อ.ประภาส สอนใจดี” ผอ.ศูนย์แถลงข่าวร่วมสถานการณ์ชายแดนไทย-กัมพูชา แถลงว่า
สื่อมวลชนต่างประเทศบางสำนัก ระบุไทยใช้กำลัง “ยึดดินแดน” ของกัมพูชา และห้ามชาวกัมพูชา “กลับบ้านพัก”!?
ผมก็ทุเรศใจ
“สื่อเทศ” ก็ห่วยพอกับ “สื่อไทย” บางสำนัก “กะโหลกกลวง” เสนอข่าวโดยไม่มี “ปูมประวัติศาสตร์” เป็นข้อมูลในการนำเสนอ
-ไทยปล่อยตัว “๑๘ เชลยศึก” ให้เขมร ปรากฏว่า เขมรต้อนรับเชลยศึกกันยิ่งใหญ่ เอิกเกริก
ถึงขั้นกษัตริย์ “นโรดม สีหมุนี” ทรงยกย่องเชิดชู ๑๘ เชลยศึก เป็น “วีรบุรุษของชาติ”
ที่ได้ปฏิบัติภารกิจอันทรงเกียรติ ในการปกป้องบูรณภาพแห่งดินแดนของราชอาณาจักรกัมพูชา
ด้วยการเสียสละทั้งกำลังกาย กำลังใจ และเวลา (ไปเป็นเชลย) สมกับการเป็นทหารกล้า ผู้กล้าหาญแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
ผมก็เง็งใจ!
ยิ่งเชลยศึกแต่ละนาย ได้รับชุด “ของพระราชทาน” ๑ ชุด ประกอบด้วย มุ้ง ๑ หลัง ผ้าห่ม ๑ ผืน ผ้าขะม้า ๑ ผืน โสร่ง ๑ ตัว
และเสื้อยืดมีตราพระราชทานจาก “พระบาทสมเด็จพระบรมนารถนโรดม สีหมุนี”
พร้อมพระราชทานเงินคนละ ๒๐,๐๐๐,๐๐๐ เรียล (ประมาณ ๑๖๐,๐๐๐ บาท)
นอกจากนี้ ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเงินเพิ่มเติมแก่ทหารกล้า ๑ นาย ซึ่งมีกำหนดจะแต่งงานในเร็วๆ นี้ เป็นเงิน ๒๐,๐๐๐,๐๐๐ เรียล
และแก่ทหารกล้าอีก ๒ นาย ซึ่งภริยากำลังตั้งท้องจะคลอดในเร็วๆ นี้ โดยแต่ละนายได้รับเงินจำนวน ๕,๐๐๐,๐๐๐ เรียล (ประมาณ ๘๐,๐๐๐) เพิ่มเติมอีกด้วย
ผมก็…มึนตึ้บ!
ยอมรับตรงๆ ถ้าผมเป็นทหารไปออกรบ แล้ววางอาวุธ ยอมให้ฝ่ายตรงข้ามจับตัวไปเป็นเชลยศึก
มันรู้สึกอัปยศ-อดสู เสียเกียรติชายชาติทหาร ประหนึ่งสิ้นสุดตระกูลเหม็งอะไรประมาณนั้น
เมื่อถูกปล่อยตัว
ก็ไม่อยากพบหน้าใคร กระทั่งกับหมา ก็ยังไม่กล้าสบตากะมัน เกิดมาเสียชาติเกิด อยากหลบไปรักษาแผลใจอยู่เงียบๆ ที่ไหนซักแห่ง ยิ่งห่างไกลผู้คนที่ไม่รู้จักยิ่งดี!
ในความเป็นประเทศและกองทัพ….
โอเค ทหารของเรา เมื่อตกเป็นเชลย ก็ต้องพยายามหาทางต่อรองรับตัวกลับ
แต่ไม่มีแน่ พิธีต้อนรับยกย่องเชลยศึกเป็นวีรบุรุษของชาติรวมทั้งการปูนบำเหน็จรางวัล
มีแต่ “ถูกสอบสวน” ถึงสาเหตุที่ถูกฝ่ายตรงข้ามจับและถูกรีดความลับอะไรไปบ้าง?
ที่รบแพ้จนตกเป็นเชลยศึก แล้วได้รับยกย่องเป็น “วีรบุรุษของชาติ” คงมีแต่ที่เขมรนี้เท่านั้นละมั้ง!
ยกเว้นกรณีทหารที่ถูกส่งตัวไปเพื่อ “ภารกิจลับ” ยอมให้ถูกจับตามแผน เพื่อเป็นประตูไปสู่ปฏิบัติการในขั้นต่อไป
อย่างนั้นเป็น “กรณีพิเศษ” สำเร็จก็ประโยชน์ชาติ ถ้าล้มเหลว ชีวิตเขา “ยอมพลี” แลกกับ “ภารกิจ” ตั้งแต่นาทีแรกแล้ว!
แต่กรณี ๑๘ ทหารเขมร ยอมเป็นเชลย ไปนั่งกิน-นอนกินอยู่ในเมืองไทยกว่าครึ่งปี จนเป็นเขมรหน้าวอก อวบอ้วนไปตามๆ กัน
โดยไม่ต้องรบ-ไม่ต้องเสี่ยง!
ในขณะที่เพื่อนทหารอีกเป็นร้อย-เป็นพันต้องทยอยกันไปเป็น “แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ” จนเขมรตอนนี้ ใกล้จะเป็น “เมืองแม่หม้าย”
แต่เขาเหล่านี้ รบจนตาย
ฮุน เซน-ฮุน มาเนต-พลเอกเตีย เซ็ยฮา ไม่ปรากฏว่าเคยให้เกียรติยกย่องทหารหาญเหล่านั้นเป็นที่ปรากฏเลย
แค่จะสั่งให้เก็บศพลูกน้องกลับไปบำเพ็ญกุศล และบอกให้ลูกเมียเขารู้ ก็ยังไม่ทำ
ตายแล้วก็ตายไป ไอ้คนที่อยู่ ก็รอคิวถูกสั่งไปตายเป็นรายต่อๆ ไป
นี่ทหารเหล่านี้ แทนที่จะเป็นผู้ได้รับเกียรติ ได้รับการต้อนรับจากประชาชน และได้รับการยกย่องจากกษัตริย์ “นโรดม สีหมุนี” ให้เป็น “วีรบุรุษของชาติ”
ได้รับพระราชทานมุ้ง ผ้าห่ม ผ้าขะม้า โสร่ง และเงินสด ๒๐ ล้านเรียล แต่กลับได้รับพระราชทานอีแร้ง และสัตว์กินศพ รุมทึ้ง-รุมแทะศพทหารที่รบเพื่อบัลลังก์ฮุน เซน!
ผมว่านะ….
ทหารเขมรก็มีหัวใจ ต้องคิดบ้างแหละ พวกกูรบจะเป็น-จะตาย รัฐบาลนอกจากไม่อินัง-ขังขอบแล้ว ทหารแค่ไม่มีเวลาไปส่งดอกเงินกู้ซื้อบ้าน
ยังถูกแบงก์ยึดบ้าน!
แล้วไอ้พวกทหารขี้ขลาด ยอมให้ไทยจับไปเป็นเชลย ไปนั่งกิน-นอนกินสบาย ไม่ต้องรบ ไม่ต้องเสี่ยง กลับได้เป็นวีรบุรุษ
ได้รับปูนบำเหน็จเป็นล้านๆ เรียล!
แล้วกูจะรบไปรอรับเหรียญจาก “พระเจ้าสุริยวรมัน ที่ ๑” ทำไมวะ?
เดินชูมือให้ทหารไทยจับเป็นเชลย ไปนั่งกิน-นอนกินอยู่ในคฤหาสน์หรูที่ประเทศไทยไม่ดีกว่าหรือ
เขามีข้าวปลาอาหาร ขนูกขนม น้ำหวาน น้ำชา-กาแฟ บริการตลอดเวลา ค่ำก็นอนดูละครหลังข่าว
“ผู้ชายกะผู้ชาย” เขานอนจุ๊บกัน ไม่มันกว่าเหรอ??
ยิ่งเขาว่าตอนนี้ “ฮุน เซน” เหมือนหมาบ้ากัด ถูกไทยอัดเบาๆ ยังเข้าไปครึ่งบ้าน-ครึ่งเมือง
แทนที่จะเข็ดหรือสำนึก!
กลับโง่แล้วหยิ่งต่ำ ลำเลียงสรรพกำลังพล กะรบรอบ ๓ กับไทย ชนิด “มึงอยู่-กูตาย”
เออ…คราวนี้ คงได้สมใจแน่ สาธุ!
เรื่อง “แนวหน้า-แนวใน” ผมเข้าไม่ถึง “การทหาร” เขาหรอก อาศัยอ่านๆ ลอกๆ จากบางท่าน ที่อ่านแล้ว รู้สึกข้อมูลเขา
“แจ๋วจริง” ดังเช่น
“พีระชาติ อินตา”
ผมได้รับรายงานข้อมูลล่าสุดสดๆ ร้อนๆ จากแนวหน้าที่ไม่มีใครกล้าพูดความจริงให้คุณฟัง!
ในขณะที่โต๊ะเจรจาพ่นวาทกรรมเรื่องความสงบ แต่สิ่งที่ผมเห็นจากข้อมูลภาคสนาม ณ วินาทีนี้
คือภาพของคนอ่านเกมขาดที่มองเห็นว่า “สงครามยังไม่จบ แต่มันกำลังรอเวลาปะทุครั้งที่ 3 ที่จะรุนแรงกว่าเดิม!”
1.ยุทธการขยับหมาก: ความนิ่งที่ซ่อนคมมีด
อย่าให้ความเงียบหลอกคุณได้! รายงานพิกัดตรงจากพื้นที่ระบุชัดเจนว่า ทหารกัมพูชาไม่ได้ถอย แต่กำลัง “เสริมกำลังรบ” อย่างผิดสังเกต
ตลอดแนวรบสำคัญ ตั้งแต่ ช่องซำแต, โดนตวล, ภูผี,สัตตะโสม, พนมประสิทธิโส ไปจนถึงช่องตาเฒ่า
นี่ไม่ใช่การลาดตระเวนตามวงรอบ
แต่มันคือ “การเตรียมพร้อมเชิงยุทธการระดับสูงสุด (High Readiness) ในช่วงที่สายตาชาวโลกกำลังจ้องมองไปที่กระดาษหยุดยิง!
2.ยึดชัยภูมิสูง: แผนเหนือเมฆที่เนิน 745 และยอดโดม
จุดที่อันตรายที่สุดคือความเคลื่อนไหวทางวิศวกรรมทหารที่ช่องบก ทหารกัมพูชากำลังเร่ง “ปรับปรุงเส้นทางยุทธวิธี”
และวางระบบส่งกำลังบำรุงอย่างบ้าคลั่งมุ่งสู่ เนิน 745 และยอดโดม
*คนอ่านเกมทหารจะรู้ทันที: การทำทางขึ้นที่สูงและปรับฐานที่มั่นในช่วงหยุดยิง คือการเตรียมการ “ตั้งรับเชิงรุก”
เพื่อขวางกั้นไม่ให้ฝ่ายไทยรุกคืบ “ยึดคืนพื้นที่คืนได้”ในอนาคต
*เขาไม่ได้สร้างถนนเพื่อสันติภาพ แต่เขาสร้างเพื่อลำเลียง “อาวุธหนัก” และ “กระสุน” ขึ้นไปจ่อคอหอยเรา!
3.โดรนสอดแนมและความพยายามในการแทรกซึม
ข้อมูลยืนยันว่า ยังมีการบิน UAV ตรวจการณ์ของฝ่ายตรงข้ามเหนือพื้นที่ “สัตตะโสม” และ “ภูมะเขือ” อย่างต่อเนื่อง
เพื่อล็อกพิกัด “แนววางกำลัง” ของไทย นี่คือพฤติกรรมของฝ่ายที่ “ไม่ยอมจบ” และพร้อมจะเปิดฉากโจมตีทันทีที่เห็นจุดอ่อนของเรา
บทสรุปจากใจคนเกาะติดสนามรบ:
โอกาสที่การปะทะรอบ 3 จะเกิดขึ้นในเร็ววันนี้ มี “ความเป็นไปได้สูงมาก”
ตราบใดที่กัมพูชายังคงเล่นเกมสองหน้า: ปากบอกหยุดยิง แต่มือปรับปรุงฐานที่มั่นและเสริมกำลังรบไม่หยุดหย่อน
การเจรจาครั้งนี้อาจเป็นเพียง “การซื้อเวลา” เพื่อให้พวกเขาวางรากฐานทางยุทธวิธีให้แข็งแกร่ง พอที่จะปักหลักถาวรบนอธิปไตยของเรา
ใครที่ยังหลับใหลอยู่กับวาทกรรมโลกสวย… ตื่นได้แล้วครับ! ความจริงที่ชายแดนมันเดือดกว่าที่คุณคิด!
นี่คือความจริงจากพื้นที่ ที่ผมเอามาตีแผ่ให้ทุกท่านได้รับทราบ ณ ตอนนี้!
หากมีอะไรคืบหน้าผมจะรายงานให้ทราบในลำดับต่อไปครับ
พีระชาติ อินตา
……………………………………….
รู้อย่างนี้แล้ว เห็นทีผมต้องไปให้ “โหรรามัญ” หรือโหร “ฟองสนาน” สำรวจเลขผานาที ว่าเขาจะเชิดฉิ่งกันประมาณวัน-เดือนไหน
จะได้ซื้อทองใส่ไหฝังดินไว้แต่เนิ่นๆ!
เปลว สีเงิน
๓ มกราคม ๒๕๖๙
